രാമായണം – ഭാഗം: അഹല്യാമോക്ഷം

 രാമായണം – ഭാഗം: അഹല്യാമോക്ഷം

സിദ്ധാശ്രമത്തിൽ നിന്ന് മിഥിലയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രനും ശ്രീരാമനും ലക്ഷ്മണനും ഒരു പുരാതന ആശ്രമത്തിലെത്തി. അവിടം നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു. ഒരുകാലത്ത് മഹർഷി ഗൗതമന്റെ തപോഭൂമിയായിരുന്ന ആ സ്ഥലം ഇപ്പോൾ ആളൊഴിഞ്ഞുകിടക്കുകയായിരുന്നു.

ആശ്ചര്യപ്പെട്ട ശ്രീരാമനോട് വിശ്വാമിത്രൻ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ ചരിത്രം വിവരിച്ചു.

"രാമാ, ഇവിടെ മഹർഷി ഗൗതമനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിയായ അഹല്യയും താമസിച്ചിരുന്നു. ദേവേന്ദ്രന്റെ വഞ്ചനയെ തുടർന്ന് മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം അഹല്യ ലോകത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞു. നിന്റെ ദിവ്യപാദസ്പർശം ലഭിക്കുന്ന ദിവസം അവൾ ശാപവിമുക്തയാകുമെന്ന് മഹർഷി അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നു."

വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശ്രീരാമൻ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യപാദങ്ങൾ ആ പുണ്യഭൂമിയെ സ്പർശിച്ച നിമിഷം അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു.

ശാപത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങൾ അഴിഞ്ഞുവീണു. ദിവ്യതേജസ്സോടെ അഹല്യ പ്രത്യക്ഷയായി. അവൾ ഭക്തിപൂർവം ശ്രീരാമന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് പ്രണാമം ചെയ്തു. കണ്ണുകളിൽ നന്ദിയുടെ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.

അപ്പോഴേക്കും മഹർഷി ഗൗതമനും അവിടെയെത്തി. ശാപവിമോചനം നേടിയ അഹല്യയെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഇരുവരും ശ്രീരാമനെ വണങ്ങി അനുഗ്രഹിച്ചു.

ദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. ഋഷിമാർ "ജയ ശ്രീരാം" എന്ന് സ്തുതിച്ചു. ഒരിക്കൽ ശാപത്താൽ നിശ്ശബ്ദമായിരുന്ന ആ ആശ്രമം വീണ്ടും മന്ത്രധ്വനികളാലും ഭക്തിയാലും നിറഞ്ഞു.

അഹല്യാമോക്ഷത്തിലൂടെ ലോകം ഒരു മഹാസത്യം മനസ്സിലാക്കി—ഭഗവാന്റെ കൃപയും ദിവ്യസ്പർശവും ലഭിക്കുന്നിടത്ത് ശാപങ്ങൾ പോലും അനുഗ്രഹങ്ങളായി മാറും.

ഈ ദിവ്യസംഭവത്തിന് ശേഷം വിശ്വാമിത്രൻ ശ്രീരാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൂട്ടി മിഥിലാനഗരിയിലേക്ക് യാത്ര തുടർന്നു. അവിടെ ലോകം കാത്തിരുന്ന മഹാസംഭവമായ സീതാസ്വയംവരം അരങ്ങേറാൻ പോകുകയായിരുന്നു.